pyro phoenix

Sabi ko dati sa sarili ko..
"Hindi ko dapat pag-aksayahan ng panahon ang isang taong hindi ko mahal.."

Ayun! si engot! nagmahal.. nasaktan..

Tapos sinabi ko sa sarili ko..

"Hindi muna ako magmamahal ng isang taong hindi ako sigurado kung kakayanin din akong mahalin.. Kasi, takot na akong masaktan.."

At least, hindi masyadong masakit ang kahihinatnan pagkatapos..

Pero bakit ganun? Parang ang hirap yatang pigilan ang puso..
Eto na naman ako.. nagmahal.. nasaktan.. at unit-unti pang nadudurog ang puso..

Hay! sana kayanin ko!
Ewan ko ba!
Bakit nga ba kasi kung kelan masaya ka na sa piling nya..
Ay masaya na rin sya sa piling ng iba..

Ano bang pwede kong gawin?
Lumayo? Hindi..
Magtago? Hindi..
Tumakbo? Hindi..
O takpan na lang ang mata at magpanggap na masaya rin ako para sa kanila?

Hanggang lailan kaya ako ganito?
Torpe..
Talunan..
Martyr..
Kawawa..
Tanga!

hay ewan!
pasensya na ha.. naglalabas lng ng sama ng loob..
sa mga nakakarelate.. comment naman dyan..
sa mga nakokornihan..
ok lang..
thank you na lang sa time..

para naman sa iyo..
kung nababasa mo man to..
tandaan mo lang yung mga sinabi ko..
andito lang ako..